უფრის თვალი | ხევსურეთი

უფრის თვალი

ხევსურების წარმოდგენით ავთვალს შეუძლია ადამიანისა და საქონლის დაზარალება. ისინი დიდ ხუთშაბათს პურს არ ჭამდნენ. ქალები წყალს უმძრახად მოიტანდენ და ცეცხლის პირას დადგამდნენ. შემდეგ კერიიდან ნაკვერჩხალს აიღებდნენ, წყალში აგდებდნენ და იტყოდნენ: ,, ჩაიშანთას ჩემდ ავით თვალითა, გულითა შემომხედავი, ჩეეშრიტოს თვალი”. შემდეგ ამ წყლით სახეს მოიბანდნენ და საქონსაც შეასხამდნენ.

ლოცვა: მლოცველ დედაკაცს ხელში უჭირავს ნახშირი და დანა. ,, შეგილოცავ თვალისასა, გულისასა, ვინ არ დაგწერა ჯვარი, ვინ შამოგაგდო თვალი. გაქრეს მთის ქარივითა, გაიაროს თოვლის წყალივითა, ჯვარი გეწეროს ლოცვა ჩემი, რგება ღვთისა”.