ხევსურული ნანა

დაიძინე, ქალავ, თორო

შავი ღამე ფშვინავს,

დაიძინე დედის თოლო,

დაიძინე, შვილავ!..

ახლა გარეთ ოჩოპინტრე დადის,

ნისლის ქუდი პატარა რქებს მალავს,

მძივს აგისხამ, სამძჲმარას დარდო,

დაიძინე, ქალავ!..

ღამეა და უღამური ღამე –

არც ვარსკვლავი ბზინავს.

დავიღალე…

დაიძინე, ქალავ!

დაიძინე, დედის თოლო,

ძილს სიმშვიდე მოჰყავს.

დაიძინე, ქალავ, თორო

გაბაცდება ლოყა.

მამაშენი ქარაფებში ათევს,

ჯიხვის მწვადებს ჩამოგიტანს მამა…

იქნებ ახლა ლეკურ ხანჯალს ფართეს

წმინდა სისხლი კალმახივით ნამავს.

ჭრაქის შუქი ფარფატებს და ლანდობს,

კერას უკვე სძინავს.

დაიძინე, სამძიმარას დარდო,

დაიძინე, ძილავ…

One thought on “ხევსურული ნანა

  • 22/03/2013 at 06:05
    Permalink

    ეს ლექსი მირზა გელოვანისაა.
    ავტორი რატომ არ აწერია?
    ვინმეს შეიძლება ზვიადაურის ლექსი ეგონოს.

Comments are closed.