საათაბაკურო

გადმოცემით გუდანის ჯვრის ყმა მაგანძურებს უძველეს დროს საათაბაკურო (საათაბაგურო) ეწოდებოდა. ზოგი ანდრეზით ათაბაკური არაბას, ჭინჭარას და გოგოჭას მამა იყო, ზოგი გადმოცემით კი იგი მომდინარეობს ბაკურიდან ან ათაბაგიდან. ფარნავაზიანთა სამეფო სახლში და შემდგომ ხშირია მეფეთა სახელი “ბაკურ”. ცნობილია ისიც, რომ მთიანეთს ერთხანს განაგებდნენ “შვილნი ბაკურისნი.” რომელიმე ბაკური ან ათაბაგი ხევსურთა მართვისას უნდა დაყრდნობოდა გუდანის ჯვარს და მის ყმებს, რის გამოც მოხდა გუდანის ჯვრის შემდგომი აღზევება და მის მიერ ფხოვში სხვადასხვა მეამბოხე გვარების (მაგ., კოვკოზაურებისა და ბადრიაულების) ძლიერების შესუსტება, შემდგომ კი მათი სრული ასიმილაცია თუ აყრა.

მომზადებულია შოთა არაბულის წიგნის ”ისტორიული თავგადასავალი ხევსურთა”-ს მიხედვით

2 thoughts on “საათაბაკურო

  • 29/05/2011 at 22:19
    Permalink

    რა საინტერესოა!ნეტა არ არსებობს უფრო ზუსტი გადმოცემა?ეს “შვილნი ბაკურისნი”იდგნენ გუდანის ჯვარში?როგორც ვიცი,გაყრისას სამი ძმიდან ჭინჭარას ერგო გუდანის ჯვარი და დღემდე ჭინჭარაულები არიან იქ ხუცესები

  • 16/02/2013 at 13:50
    Permalink

    რამხელა იდიოტიზმია,ხევსურები ფხოველები არ არიან,ხევსურები არიან ებრაელები.ფხოვი ამიტომ დაიშალა ურიები რომ დასახლდნენ მანდ.
    რამდენი უნიათო ავტორები არსებობენ,ნაოჭები არ ყოფნით ტვინის და გონების ნატამალი არ გააჩნიათ!

Comments are closed.